Sadece anlamak istiyorum bazen. Hayat nasıl bu kadar karmaşık ve bu kadar zor ? Her seye rağmen gülmek diye bir şey var ya iste o da bir yere kadar, şahsen ben tükendim artık . Gülmeyi unutmaktan korkuyorum . Hayatımı tam yoluna koymaya çalışırken pat bir şey oluyor ve ben yerle bir . Tam da suan da ki gibi . Ne mı oldu anlatayım hemen; 2 yıldır yılın sadece Ağustos, Eylül, Ekim aylarında yanımda olan bir sevgilim vardı; yanımda olan dediysem biz sadece o dönemlerde barışirdik ne hikmet bende bilmiyorum onu da çözemedim. Neyse ben tabi 2 yıldır ve hala deli divane takılıyorum , gerçi su son ayrılmamızdan sonra iyi toparlamıştım ammaaaa olmuyormuş . Çünkü benim aptal sevgilim aklına ne zaman eserse mesaj atıyor ! İyi de niye ? 2 aydır ne haberini alıyordum ne de profilini falan inceleyebiliyordum kapatmışta facebookunu beyefendi . Hayır iyi yapmış yani ben zaten unutmak istiyorum . Ama adam inat gibi durdu durdu bu gece Naber :) diye gereksiz mı gereksiz bir mesaj ! Sanane diyesim geldi dolu dolu ama her zaman ki gibi onu da yapamadım . Tüm konuşmamız 5 dakika bile sürmedi . Madem konuşmayı surdurmeyeceksin ne diye mesaj atarsın ki ? Cok mu merak ettin ? Dert mı oldu icine ? Nedir yani baksana hayatına sen ! Ne diye daha merak edersin ki beni ! Her sene bu zamanlar konuşmaya başlardik ve sonra barışirdik . Şimdi ben nasıl umitlenmeyim ? Nasıl konusmamisiz gibi davranabilirim ? Senin için nasıl bu kadar kolay olabiliyor ? Benim toplasan 5 dakika sürmeyecek bir konuşmayla ağzıma sicarken sen nasıl rahat rahat uyuyabiliyorsun ? Hem ben sana iyi geceler öpücüğünü de vermedim . Hem bizim hikayemiz daha bitmedi sen niye uyuyakaldin ki ? Ben tek basıma yazamam sonunu bilirsin ben tekken yolda bile yuruyemem . O yüzden kalk artık uyan .. Bak yine Ağustos geliyor hem !

Kitabe-i Sengi Mezar

Sınava girdim bugün sabah 11 de. Hiç uyumamıştım da üstelik ya da uyuyamadım işte.. Kafamın içinin karışıklığıyla sayfaları da karıştırdım sessizce, sorulara baktım teker teker.. Sonra 13. soruda takıldım.. Bir şiirden alıntı vardı orda.. Ve aynen şöyle yazıyordu ; ” Bir akşam uyudu; Uyanmayıverdi. Aldılar, götürdüler. Yıkandı, namazı kılındı, gömüldü “ Gözlerim doldu .. Okudum, okudum ve tekrar okudum.. Bir akşam uyudu diyordu orda işte o akşama sövdüm . Uyanmayıverdi diyordu uyanamadığın o güne lanetler saydırdım içimden, bende uyanmasaydım keşke dedim. Aldılar, götürdüler diyordu ya, yanında olup o alanlara bırakın götürmeyin diye avaz avaz bağırmak istedim .. Ve en son yıkandı, namazı kılındı, gömüldü yazıyordu gözümün önünden geçtin kare kare o kefenle seni beyazlar içinde toprakla kapladıları an geldi, en çokta o andan nefret ettim işte.. Seni benden ayırdıkları o andan.. Bir daha asla seni göremeyeceğimi , ellerini öpüp, sarılamayacağımı anladığım o andan.. Sonra karaladım tüm sayfayı, parçalamak istedim, bütün sensizliğimi bir kağıt parçasından çıkarmak istedim o da olmadı .. Baktım soruya uzun uzun .. Ağladım, ağladım, ağladım.. Ve anladım ki melek yüzlü Ayşe kadın ; şu hayatta alışamayacağım tek şey senin yokluğunmuş, pazar günleri seni mutfağında görmek yerine soğuk bir mezar taşı kondurulmuş toprağına bakmakmış, babaanne kelimesini her duyduğumda içimde oluşan o iğrenç sızıymış, mezarlık gördüğümde aklıma gelişinmiş ve bir dua okunduğunda evinde duyduğum o sesi hatırlamakmış.. Ben bunlara alışmadım, alışamayacağım, alışmakta istemiyorum.. Sen yine bu pazar bizi bekliyor olacaksın mutfağında .. Sakın salona gitme olur mu babaanne bide börek çorbası yapıp onu içmeye kalkim deme ! Hele o koltuğa hiç oturma babaanne .. Çünkü minik torunun geliyor bu pazar seni görmeye.. Ölmemiş ol olur mu babaanne .. Nolur ölmemiş ol..

İyi geceler .

Bu gece bu şarkıyla uyunur . 

http://youtu.be/j45fx2hFWko

Bundan yaklaşık 5 gün önce telefonum bozuldu. Evde ara tara eski telefonu buldum . Dünden beridir de kullanıyorum . Az önce “hafıza dolu” diye uyarı geldi. Gönderilen kutusunu silim derken 1 buçuk sene önceki mesajlarla karşılaştım. Kavga ediyormuşuz yine. Onu görmek için taaa kalkıp dershanesinin önüne kadar gitmişim beyefendi tripli diye sen aşağıya bile inme. Dersimi bile ekmişim yahu insen ölür müsün in işte ! Ahh ahh çocuk ben seni görebilmek için ne fedakarlıklar yapmışım da yeni yeni anlıyorum . Bu yazda 10 dakika görücem diye 3 kmlik yol yürüdüm ya. Kız başıma o yollarda sırf 10 dakika görim diye ama onda da yine azarı yiyen ben olmuştum. Neyse 1 mesaj nerelere götürdü aklımı yine ya. Bu kadar patavatsızlığının üstüne yine gelsen yine sımsıkı sarılırım sana..Niye biliyor musun ? Çünkü bu güne kadar bir tek seni böylesine sevdim ve bir tek seni hiç unutamadım …

Sinirimden oturup ağlayacak kıvamdayım şu an. Hayır anlamadığım tek şey var o da insanların yalan söylerken bile ne kadar yüzsüz ne kadar umursamaz olduğu ve tabi bunlara rahatlıklarını eklemek gerek. Pardon ama ordan bakınca salak gibi bir görüntü mu dağıtıyorum çevreye de çocuk kandırır gibi yalanları sıralayıp duruyorsun ! Ama artık bardağımız taştı yalanlarınla üzgünüm. Beni yaptıklarınla o kadar soğuttun ki kendinden şu an tiksiniyorum artık senden. Bundan sonra bana yapacak hiç bir şey kalmadı ama sen yalanlarınla başka bardakları doldurabilirsin tabi. 

O son mesajı atmicaktım ! 

Bazen evden hiç çıkmamak insana çok iyi gelebiliyormuş.. Kimseyi görmüyorsun mesela, kimse umrunda olmuyor, makyaj yapmıyorsun, hazırlanmak zorunda da değilsin çünkü dışarı çıkmıyorsun, çünkü kimse seni görmüyor ve çünkü kimse arkandan da konuşmicak. Evindesin elinde bilgisayar önünde televizyon sıcak bir nescafe var birde yanında çikolata. İnsan daha ne ister ki. İşte tam 4 gündür ben bu haldeyim. Telefonu soracak olursanız o da bozuldu ve umrumda değil. Herkesten uzak olmak çok çok güzel bir şey kimsenin dırdırını çekmiyorsun en basitinden :) Sanırım tatilimin büyük bir kısmını böyle tamamlamak istiyorum ! Dünya varmış yahu :)